Schoonheid van de piccolo bekroond
4 min leestijd
De dwarsfluitstudent Roser Barberà Beltran won begin februari het Grachtenfestival Conservatorium Concours. Naar de finale in Amsterdam nam de Spaanse een onalledaags instrument mee: de piccolo.
De piccolo? Jazeker, dat kleine, hoge fluitje dat je doorgaans alleen hoort in klassieke symfonieën. Rondom een orkestklank legt het zo’n fel, glinsterend randje. Dus keek de jury van het Grachtenfestival Conservatorium Concours begin februari verrast op. Want daar verscheen de Spaanse dwarsfluitstudent Roser Barberà Beltran (25). Helemaal alleen beklom ze het podium met haar piccolo. En won de eerste prijs nog ook.
Om te beginnen: gefeliciteerd.
“Bedankt! Het was natuurlijk best gewaagd om deel te nemen. Toen ik het plannetje voorlegde aan mijn docent, zei hij: gewoon proberen. Maar hij zei ook: wees je ervan bewust dat de jury dit soort muziek misschien helemaal niet zoekt.”
Toch wel. Het juryrapport roemt zelfs je ‘warme geluid’. Op de piccolo!
“Ik weet dat het gek klinkt, maar met een goede techniek kun je een piccolo warm laten klinken, zowel in de lage als de hoge tonen.”
Wat is je achtergrond?
“Ik kom uit de provincie Valencia in Spanje. Daar en in Italië heb ik dwarsfluit gestudeerd. Voor mijn master heb ik contact gezocht met verschillende docenten. Egbert Jan Louwerse gaf me een proefles, het klikte, en nu studeer ik bij hem aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen.”
Is hij een piccolo-ster?
“Niet speciaal, maar hij stimuleert zijn studenten altijd om out of the box te denken. De piccolo hoort natuurlijk bij de fluitstudie, maar niet elke student is er fan van. Sommigen krijgen oorpijn van de hoge tonen. En doordat het zo’n klein instrument is, komt het met ademhaling en lipspanning veel nauwer. Maar voor mij speelt de piccolo juist makkelijker, ik weet ook niet waarom. Ik krijg er alle kleuren uit die ik wil.”
Het Sena Performers Fonds ondersteunt het concours in het kader van talentontwikkeling. Roser stapte in Amsterdam trouwens niet helemáál alleen het podium op. Neem Farewell Feathered Friends No. 1 van Jacob ter Veldhuis. De Nederlandse componist leverde bij zijn stuk ook een soundtrack. Het resultaat is een kwetterdialoog tussen piccolo en vogels. En naar een fluitsolo van de Duitse barokcomponist Georg Philipp Telemann nam Roser een loop station mee. “Ik heb er een arrangement van gemaakt met tussenstemmen en een baslijn. Die lagen kan ik ter plekke manipuleren, zodat het publiek een prachtig harmonisch klankbeeld krijgt.”
Wat houdt de eerste prijs in?
“Een betaald optreden tijdens het Grachtenfestival Amsterdam en een betaalde tournee die het festival volgend seizoen voor me organiseert. Verder bijvoorbeeld een cursus over online zichtbaarheid, personal branding en podiumpresentatie. Het helpt mijn carrière flink vooruit, maar voorlopig merk ik dat ik alles nog moet verwerken. Die prijs kwam toch wel onverwacht.”
Wat ga je doen als je straks bent afgestudeerd?
“Misschien solliciteer ik bij een orkest. In de functie van ‘derde fluitist’ bespeel je doorgaans ook de piccolo. Maar ik blijf zeker ook solo-optredens geven. Ik heb met zoveel plezier naar het concours toegewerkt. Kennelijk doe ik iets bijzonders, het lijkt me mooi een groot publiek kennis te laten maken met de schoonheid van de piccolo.”