Opmars via Engeland

De sfeer is goed - met onderlinge plagerijtjes en geintjes - in de lobby van het Amsterdamse Volkshotel, waar Pip en Tender samen met bassist Darek Mercks (1995) zijn neergestreken. Hun nieuwe en derde album Bobbie verscheen eind oktober en het drietal zit middenin de voorbereidingen voor hun clubtour van december (en april 2024). “We hebben speciaal voor die shows een lichtontwerp laten maken”, begint Darek. “Dat wordt straks aangesloten op de backing track. Best een puzzel om alles precies synchroon te laten lopen, maar het effect is geweldig. Het ziet er heel professioneel uit.”

Lichtshow

Ze waren er eerder dit jaar samen even voor gaan zitten. Want sinds ze in 2013 hun eerste EP Short Stories uitbrachten, is de aandacht voor de band langzaam gegroeid, mede door hun goed ontvangen albums Boat (2019) en Welcome Break (2021). Pip: “Veel mensen hebben ons inmiddels al een paar keer zien spelen en voor hen willen we nu iets nieuws brengen.”

Bovendien moesten ze iets met het vertrek van drumster Gini Cameron, die een kindje krijgt. “Gini was altijd heel energiek en nam veel ruimte in op het podium”, zegt Tender. “Zonder haar moet er iets van een visueel aspect bij komen. Met licht kan dat perfect.”

Even werd nog wel gezocht naar een geschikte vervanger, maar dat wilde niet vlotten. Tot Pip’s vriend – Personal Trainer-zanger Willem Smit – voorstelde om de drums ook via de backing track te doen. “Dat vond ik eerst een dom idee”, zegt Pip. “Pas toen ik er meer over nadacht, werd ik nieuwsgierig. We moesten er alle drie aan wennen, maar bij het oefenen werd het steeds leuker. We spelen nog steeds heel veel zelf, maar geen drums meer.”

Bobbie

Hun nieuwe album Bobbie is elektronischer, met een belangrijke rol voor synthesizers. Catchy, maar minder gitaar-georiënteerd dan eerdere platen. Met spannende samenwerkingen, zoals met Alex Kapranos (Franz Ferdinand) op …Is This Love? en Personal Trainer in Kiss Me By The Candelight. Vooral de werkwijze was anders dan voorheen. Frontvrouw Pip – “Ik zeg altijd: ‘Ik ben Pip, we zijn samen Pip Blom’” – schreef in eerste instantie alleen aan de nummers. Eens in de paar maanden vertrok ze naar Londen om daar de demo’s met producer Dave McCracken (dEUS, Florence + The Machine, Alicia Keys) verder af te maken. Darek: “Voorheen gingen we in een eerder stadium samen spelen in de studio, nu waren die demo’s grotendeels het eindproduct.”

De rol van de rest van de band werd daardoor kleiner. “Voor ons was dat helemaal oké, hoor”, reageert Darek. Pip legt uit dat ze niet anders kon, omdat ze in zo’n periode gevoelig is. “Ik stuur ook niets door. Want als iemand niet op de juiste manier reageert, kan ik me dat heel erg aantrekken. Vroeger stuurde ik het weleens naar mijn vriend. Maar als hij vervolgens zei dat het ‘wel een leuk nummer is’, kon ik totaal in paniek raken. Dan is het niet goed, toch? Dus met die half-affe nummers doorsturen ben ik gestopt, dat is voor iedereen beter. Ik stuur die alleen naar mijn vader (voormalig VPRO-radiomaker Erwin Blom, red.), want hij haalt er altijd wel iets moois uit. Hij heeft de perfecte manier gevonden om met mijn onzekerheden om te gaan, haha.”

Engeland

De lijntjes tussen Pip Blom en Engeland zijn al jaren nauw. Niet alleen hun producer komt er vandaan, hun management en label zitten er ook. In Engeland zijn ze misschien wel bekender dan hier. Toen Pip in 2016 haar blog The Road To Glastonbury noemde, leek dat doel nogal surrealistisch, maar al in 2019 stonden ze op het iconische festival. Pip: “Bizar natuurlijk. Tegelijk hebben we er altijd bewust voor gekozen om als band te focussen op Engeland. Vanuit het idee: als het daar lukt, komt het in Nederland ook wel goed.”

Wat hen naar eigen zeggen op die weg vooral hielp, was het gedegen veldwerk dat Pip deed. Voor haar blog ging ze in gesprek met mensen uit alle hoeken van de muziekindustrie: van artiesten tot boekers en mensen bij platenlabels. “Eigenlijk wilde ik gewoon vrienden die net zo van muziek hielden als ik”, zegt Pip vrolijk. “Mijn andere vrienden hielden niet van muziek, waardoor ik meestal met mijn moeder (voormalig VPRO-radiomaker Leonieke Daalder, red.) naar concerten ging. Ik dacht: ‘Als ik nu eens al die mensen ga interviewen, kan ik misschien wel vrienden met ze worden.’ Zo heb ik ook Willem Smit van Personal Trainer ontmoet en daar ben ik hele hele goede vrienden mee geworden.” De andere twee lachen.

Gamen

Maar hoeveel liedjes Pip ook sinds die tijd geschreven heeft, ze voelt zich nog altijd geen echte muzikant. “Ik kan wekenlang geen muziek maken. Soms denk ik weleens: ‘Ik moet het veel serieuzer nemen’. Meer zoals Darek en Tender, die thuis vaker spelen. Maar op de een of andere manier doe ik dat niet.”

Bassist Darek vindt het juist knap dat ze in van die afgemeten periodes zoveel muziek kan maken. “Ik heb veel respect voor jouw werkwijze. Jij gaat gewoon zitten en geeft jezelf een tijdrestrictie en dan lukt het ook.” Tender voegt toe: “Dat is ook een klassieke quote, toch? Dat je bij creativiteit iets van restricties moet hebben? Dat doe je goed.”

Het komende jaar wacht een nieuwe uitdaging. Na drie albums loopt hun contract bij indielabel Heavenly Recordings af en mogen ze op zoek naar een ander label. Momenteel zijn ze aan het rondvragen onder muziekvrienden. Naar hun ervaring bij bepaalde labels en de voor- en nadelen. Pip: “We zijn er nog niet uit. We blijven dus nog even doorvragen, zodat we straks de beste weg kunnen inslaan. Eigenlijk net zoals ik aan het begin van onze carrière al deed.”