Concourstijger

Het gebeurde in Brussel, op zondag 1 juni, vlak na middernacht. Vol ongeloof greep Nikola Meeuwsen (23) naar zijn hoofd. Had hij het goed gehoord? Werd hij hier, in een kolkende zaal, uitgeroepen tot winnaar van de Koningin Elisabeth Wedstrijd, een van ’s werelds meest prestigieuze concoursen?

Gefeliciteerd, je bent bovendien de eerste Nederlandse winnaar ooit. Wat is je sindsdien overkomen?
“Om te beginnen kreeg ik heel veel media-aandacht, van het NOS Jeugdjournaal tot landelijke kranten. Het concours spreekt enorm tot de verbeelding, het voelt alsof ik goud heb gewonnen op de Olympische Spelen. Nu komt vanuit heel de wereld de vraag of ik wil optreden.”

Dit najaar maak je zelfs een tournee door het Verre Oosten.
“Die stond al gepland voor de winnaar van het concours. Ik speel in Zuid-Korea, China, Hong Kong, Japan en Taiwan. Verder komen er leuke verzoeken uit landen als Frankrijk, Noorwegen en Polen. Het is even wennen, maar het fijne is dat ik heel veel mooie muziek ga spelen. Zo treed ik in oktober twee keer op in het Amsterdamse Concertgebouw. Eerst geef ik een ‘winnaarsconcert’, in m’n eentje in de Grote Zaal. Een week later ben ik de solist in een pianoconcert van Mozart bij het Concertgebouw Kamerorkest.”

Heb je al geleerd nee te zeggen?
“Haha, ik doe m’n best. Vóór het concours zei ik ja tegen elk orkest dat me uitnodigde. Nu moet ik de zaken scherp afwegen. Past een optreden in mijn agenda? Heb ik de muziek paraat? Misschien is dat nog wel het ingrijpendst: voor sommige optredens moet ik nieuwe stukken instuderen. Voor dit seizoen bijvoorbeeld het Derde Pianoconcert van Beethoven en de Zevenentwintigste van Mozart. Maar ik geef toe, dat is een luxeprobleem.”

Vond je deelnemen aan het concours zenuwslopend?
“Ik benaderde het maar van ronde naar ronde, zoals je toewerkt naar een concert. Het begon in november vorig met het maken van een video die ik moest insturen. In februari hoorde ik dat ik bij de zeventig geselecteerden zat. Twaalf haalden uiteindelijk de finale. En elke keer was het weer spannend of ik doorging.”

Welke tip heb je voor aanstaande deelnemers?
“Blijf trouw aan je liefde voor muziek. Dat heeft mij erdoorheen gesleept. Tijdens het concours haalde ik inspiratie uit het luisteren naar de oude Franse meester Alfred Cortot. Of ik keek naar een video met een prachtige aria van Mozart.
Wat ik gek genoeg pas in Brussel heb ontdekt: beslis van tevoren of je speelt voor de microfoons, of voor de zaal. Dat lijkt raar, maar luisterend naar andere deelnemers heb ik het verschil ervaren. Wat in de zaal fantastisch klonk, kwam via de livestream soms matig over – en omgekeerd. Logisch, want voor een zaalpubliek moet je de pianoklank uitvergroten en projecteren, voor de microfoons juist niet.
Maar wees vooral jezelf. Uiteindelijk overtuig je dan het meest. Niet denken van: dit tempo zullen ze wel te snel vinden, of deze vertraging kunnen ze vast niet waarderen. Wat een jury wil, weet je tóch nooit.”