Wake Up Club laat iedereen buiten zijn eigen comfortzone dansen
tannowitkamp-138.webp)
5 min leestijd
Elk bedrijf heeft een eigen publiek en een eigen sfeer. Die sfeer wordt mede bepaald door het interieur, de bediening – en vaak ook door de muziek. Senamagazine.nl sprak met de organisatie van de Wake Up Club, een alcoholvrij dansevenement als begin van de werkdag.
“Belachelijk plan, laten we het proberen.” Een van de eigenaren van de Ping Pong Club in Utrecht zag wel iets in het malle plan dat Rosa Scholtens en Anne Kunst hem enthousiast kwamen aanreiken.
Eerstgenoemde herinnert zich hoe haar vriendin haar vertelde dat ze veel zin had om te dansen, maar niet meer tot diep in de nacht: “We waren inmiddels afgestudeerd, kregen werk en zo”, vertelt Scholtens. “Waarom gaan we zoiets niet ‘s ochtends vroeg beginnen?, vroeg Anne mij. Ik vond het direct een vet plan. De Ping Pong Club was net geopend in een oud NS-gebouw. Een toffe locatie, met aan één kant heel hoge ramen. Het leek ons geweldig om daar de zon door te zien opkomen.”
De eerste door hen georganiseerde editie van de Wake Up Club was meteen uitverkocht. Het sloeg dermate aan, dat ze ermee doorgingen. Viermaal per jaar werd de voormalige NS-hal the place to be om tussen 6 en 9 uur ’s ochtends dansend de werk- of studiedag te beginnen.
“De kracht ervan is dat het een bepaald type mens aantrekt, in het algemeen positief ingestelde mensen, en dat er geen alcohol in het spel is. Er staat ontbijt klaar en de muziek gaat meteen aan, er is geen langzame opstartfase. De instelling is: we zijn hier om te dansen. Als je zo de dag begint, ga je daarna met een enorme dosis positieve energie naar je werk of college. Werkelijk iedereen doet mee, dat werkt geweldig.”
Pyjamaparty
Elke WUC-editie heeft zijn eigen thema, met passende aankleding van het interieur. Zo is er een pyjamaeditie geweest, een reggaeton-editie, een editie in kantoorsferen, een Spongebob Squarepants-editie en – tijdens de coronaperiode – een aangepaste buiteneditie.
De dj’s worden uitgezocht op het thema. Scholtens: “Belangrijk is dat het dansbaar is. Blije muziek, geen donkere, gure, minimalistische techno. Soms zitten er ook Nederlandstalige hitjes tussen, oude r&b-klassiekers of een geremixte carnavalshit.”
De ochtenden worden verrijkt met onderdelen als elkaar natspuiten met waterpistolen of de Silent Poetry Techno Aerobics, een concept van woordkunstenaar Hugo. Volgens diens website ‘een onweerstaanbare blend van stille disco, pakkende poëzie, ultra dansbare techno, swingende aerobics en een flinke scheut absurdisme.’
tannowitkamp-223.webp)
Uitbreiding
Anderhalf jaar geleden gaven de twee vrouwen – inmiddels 30-plussers – het stokje over aan een drietal ambitieuze, jongere opvolgers. De nieuwe organisatoren zoeken naar de mogelijkheden om het concept landelijk uit te bouwen en bedrijven te interesseren om de Wake Up Club te boeken voor personeelsfeestjes en dergelijke. Eind oktober was het evenement de opener van het Amsterdam Dance Festival in bar-restaurant Lowlander. De volgende editie op deze locatie staat gepland voor 3 december.
“De themaopzet houden we erin, maar we zetten het wel door naar andere locaties, met behoud van het oorspronkelijke concept”, vertelt Nicky van Leeuwen namens het drietal. “Het moet voelen alsof je in een koortsdroom belandt. Dat je denkt: ‘Wat overkomt mij nu allemaal?’, maar wel in positieve zin. Alles moet zo gek worden, dat het niet meer gek voelt om zelf gek te doen, omdat je met zijn allen gek staat te doen. Nuchtere mensen hebben meestal niet de neiging om meteen helemaal los te gaan, maar als iederéén buiten zijn eigen comfortzone danst, voelt dat individueel niet meer zo.”
Nachtmerrie
De dj’s draaien over het algemeen gezellige muziek, zegt Van Leeuwen. “Herkenbare muziek, meezingers ook, soms wat house. En af en toe doen we silent disco met techno. Vaste afsluiter is Parada De Tettas van de Vengaboys. Soms laten we tussendoor livemuzikanten even de boel op stelten zetten.”
Een nieuw element is de 10 minuten rave. “Die zit vol met alles wat je écht niet wil: héle harde, heftige muziek. Hardstyle. In een veel te klein hok, met héél veel mensen in véél te fel licht. Dat klinkt als een nachtmerrie, toch werkt het heel goed.”
sander-van-de-ven2.webp)