Nichtenmuziek oké, ‘maar met YMCA ben ik nu wel klaar’
4 min leestijd
Elk bedrijf heeft een eigen publiek en een eigen sfeer. Die sfeer wordt mede bepaald door het interieur, de bediening – en vaak ook door de muziek. Sena Magazine praat met Michiel Hoogkamer van gaycafé De Roze Beurs in Leiden.
“Een veilige thuishaven creëren voor de lhbti+-gemeenschap, in een woonkamersfeer waar je lekker kan ouwehoeren of een spelletje doen. Dat is het idee achter De Roze Beurs”, vertelt eigenaar Michiel Hoogkamer. “Hetero’s zijn uiteraard ook welkom. Ik heb een buurtfunctie, dus ook de buurtjes komen hier geregeld roddelen. ‘s Zomers heb ik buiten een terrasje staan, supergezellig.”
Het pand waar het gaycafé in 2002 is begonnen, dateert van 1636, toen het ook al een kroegfunctie had. De muren zijn (zacht)roze geschilderd, aan het plafond hangen regenboogvlaggetjes. De zaak is van woensdag tot en met zondag vanaf 19:00 uur geopend.
Hoogkamer: “Doordeweeks klinkt er voornamelijk muziek uit de oude doos. Als achtergrond, het gesprek gaat dan voor. In het weekend draai ik wat modernere muziek. Al moet ik eerlijk zeggen dat de jongeren tegenwoordig hé-le-maal meedoen met ABBA en Queen en dat hé-le-maal fantastisch vinden.”
Stereotype gayhits als Gimme Gimme Gimme van ABBA of It’s Raining Men van The Weather Girls komen allemaal weleens langs, zegt Hoogkamer, “maar ik ben nu wel eens klaar met dat eeuwige YMCA van Village People. Voor al die heterotenten waar dat nummer wordt opgezet als ik binnenkom, ‘want er is een homo in de tent’: stop daar alsjeblieft mee! Die heb ik nou wel gehoord.” Hij zegt het met een schaterlach.
Nederlandstalige meezingers en levensliederen zul je hier niet gauw horen. “En zeker geen Hazes. Dat trekt niet het publiek dat ik hier graag heb. Wel: Martin Garrix, dat soort moderne muziek uit de Top 40.” Op de achtergrond klinkt You’re The Greatest Lover van Luv’. “Ook een nichtennummer, dat draai ik omdat dat een poppy Top 40-nummer is. Ook Doe Maar, Bløf of Marco Borsato (als dat weer mag) komen weleens langs. Maar in het weekend volg ik voornamelijk de Top 40. Momenteel vaak Froukje en S10, maar ook Kris Kross en Lady Gaga. Op zondag doe ik er vaak evergreens doorheen, nummers uit de Top 2000.”
Een zichzelf respecterend gaycafé waardig, is het Eurovisie Songfestival een jaarlijks spektakel. “Dat vertonen we hier op een groot scherm, ik ga daar de dinsdag speciaal voor open. Het café is dan helemaal vol, al het meubilair gaat eruit. Dat is echt wel een feestje hier.” Nou ja, een feestje, de diskwalificatie van Joost Klein zorgde dit jaar op de zaterdagavond wel voor een ietwat bedompte stemming en lagere omzet dan anders.
“Een toto? Dat mag niet hè, gokken in de kroeg. Maar weken van tevoren wordt er wel al druk over gepraat en gediscussieerd, worden clips bekeken en nummers beluisterd.”
Behalve aan Koningsdag en Leidens Ontzet doet De Roze Beurs jaarlijks mee aan de Leidse Jazzweek. “Als er een jazzbandje staat, is het druk en vol. Daar komt naast lhbti+-ers ook een heel ander publiek op af. Dan draai ik zelf ook jazzmuziek, maar vraag me niet naar namen. Ik start gewoon een lijst ‘algemene jazz’ in het systeem en dan is het goed.”
https://www.derozebeurs.nl
