My Baby: internationaal succes dankzij organische groei
.webp)
5 min leestijd
Professionele muzikanten kunnen voor de ontwikkeling in hun carrière financiële steun aanvragen bij Upstream:Music van het Fonds Podiumkunsten en Sena. Wie zijn die artiesten en wat hebben ze eraan? We vragen het Cato van Dijck, zangeres, bassist, gitarist en componist van de band My Baby.
Het interview vond plaats in een ‘goede week’ voor Cato van Dijck en My Baby, de band waar ze sinds 2012 deel van uitmaakt met haar broer Joost (drums/zang) en gitarist Daniel de Vries. De dag ervoor was bekendgemaakt dat My Baby dit jaar op Pinkpop staat, de week erop zou een tournee door Australië en Nieuw-Zeeland beginnen en ze stond op het punt te gaan repeteren met gitarist Anton Goudsmit, met wie ze een duo vormt. En dan was het ook nog eens de eerste zonnige lentedag van het jaar, een gegeven dat ook bij hond Ike (genoemd naar Ike van Tina Turner) in de smaak viel. Kortom: de zon scheen, in meerdere opzichten.
Swamp blues
Het is de tweede keer dat de winnaar van de Gouden Notekraker 2019 op Pinkpop speelt en een logisch gevolg van hun uitstekende livereputatie. Al kunnen hun zes studioalbums (de nieuwste, Echo, verscheen afgelopen juli) stuk voor stuk op goede recensies rekenen, hun dampende, zweterige mix van swamp blues, dub grooves, soul, funk, alternatieve rock en psychedelische dancebeats komt het meest tot zijn recht op het podium. In december deed de band nog een Nederlandse clubtournee met meerdere uitverkochte shows. “De uitnodiging voor Pinkpop is een fijne bevestiging”, zegt ze. “Dat soort shows is een kroon op je carrière en geeft tegelijkertijd een boost. Ik kijk ernaar uit en fantaseer al over wat we daar gaan neerzetten.”
Middensegment
Maar eerst dus Australië en Nieuw-Zeeland. Gitarist Daniel de Vries groeide op in dat laatste land. Sinds de band in 2012 werd opgericht, staat bijna elk jaar een tournee door beide landen op de agenda. “Het was vanaf het begin een doel om daar voet aan de grond te krijgen”, legt Cato uit. “Het ligt niet voor de hand om daar op tournee te gaan als Europese band. Je rijdt er niet met een busje heen, je moet er moeite voor doen. Dat wordt gewaardeerd, want er spelen niet veel bands uit wat ik maar even het middensegment zal noemen. Het zijn óf lokale bands, óf stadionacts. En wij dus.”
Down Under
De band heeft in de loop der jaren een trouwe fanbase opgebouwd Down Under. Een gevolg van geduld, doorzettingsvermogen en een goed plan: “Je moet er met een plan van aanpak naartoe gaan. Slechts één keer touren is niet voldoende, je moet er consistent heen gaan en bepalen in welke locaties je wilt investeren. Daarnaast zijn we flexibel en schalen onze productie naar de omstandigheden. Dat betekent dat we daar met slechts één crewlid op tournee gaan en zelf op- en afbouwen.”
Cadeau
De zes albums die My Baby tot nu toe heeft uitgebracht verschenen niet bij een major platenmaatschappij maar bij independents. Ze kregen goede recensies, maar zijn geen enorme verkoop- of streamsuccessen. Een echt grote hit heeft de band niet gehad. Toch zijn albums om meerdere redenen belangrijk voor de band. Cato: “Het dwingt ons om onszelf opnieuw uit te vinden en bij elke plaat een nieuwe richting te bepalen. Daarnaast hoort het bij wat we doen, als muzikanten die live optreden, en onze fanschare wil graag een nieuw album. We verkopen best veel vinyl bij optredens, nieuwe muziek voelt ook als een cadeau aan de fans. Maar albums zijn helaas niet onze grootste inkomstenbron. Daarvoor is onze muziek toch teveel niche.”
.webp)
Kroatië
Niche of niet, My Baby heeft op alle grote festivals gestaan en is een vaste waarde in het livecircuit. Ook is er een Edison binnengesleept en heeft de band buitenlands succes. Behalve in Australië en Nieuw-Zeeland is My Baby ook erg populair in Kroatië en touren ze door de rest van Europa. Zo stond de band vorig jaar op het prestigieuze Glastonbury festival in Engeland. “De groei is organisch”, verklaart Cato. “Veel mensen komen via mond-tot-mondreclame naar onze shows en komen daarna terug bij een volgend optreden. Het blijft bijzonder dat er mensen zijn die ons elk jaar live willen zien. Ik denk dat we iets bijzonders bieden dat ze niet ergens anders krijgen. We zijn een band die niet exact de plaat naspeelt, maar de liedjes uitbreidt en een bepaalde energieoverdracht laat plaatsvinden tussen ons en het publiek.”
Investeren
De toelage van Upstream:Music van Sena en Fonds Podiumkunsten helpt de band met hun successen in binnen- en buitenland. Zo kunnen er bijvoorbeeld vliegtickets naar shows en festivals in het buitenland van betaald worden. Maar er werd ook studiotijd van bekostigd om Echo op te nemen en livevideo’s gemaakt ter promotie van het album. Cato: “Het is niet zo dat je, als je op Pinkpop staat, een dikke auto kunt kopen. Muziek maken is enorm duur, zeker sinds COVID. Daarbij moeten we het niet van indrukwekkende streamingcijfers hebben. Hoe goed het ook gaat met My Baby, de kosten van touren liggen ontzettend hoog. Dat wordt zo vaak een investering in je carrière, net zoals het opnemen van een plaat. Waar kan je dat financieel compenseren? Daar helpt zo’n subsidie bij. Ik vraag mij soms af of we het zonder zo’n subsidie vol zouden kunnen houden. De achterkant van de muziekwereld is toch wel die struggelende muzikant die de eindjes aan elkaar probeert te knopen.”