In de voetsporen van de grote crooners
.webp)
6 min leestijd
Professionele muzikanten kunnen voor de ontwikkeling in hun carrière financiële steun aanvragen bij Upstream:Music van het Fonds Podiumkunsten en Sena. Wie zijn die artiesten en wat hebben ze eraan? We vragen het de Nederlandse crooner Dennis van Aarssen.
Het recent verschenen Souvenirs is zijn vijfde volwaardige album, sinds hij in 2019 The Voice won met zijn vertolking van Frank Sinatra’s That’s Life. Met de coverplaat (ook op vinyl en cd) wil de 31-jarige zanger zijn missie ’keep the great crooners alive’ onderstrepen.
“Die muziek is een ondergeschoven kindje geworden”, zegt hij over het genre waarvan hij als 7-jarig jochie in de ban raakte dankzij een swingcoveralbum van Robbie Williams. “Ik heb zijn concert-dvd wel een miljoen keer bekeken. Al die netjes geklede mensen, dat enorme orkest en dan die wáánzinnige muziek. Ik dacht: dat wil ik ook later. Niks uit een doosje, niks uit een computer, maar muziek maken zoals Sinatra en Dean Martin dat vroeger deden. Met echte muzikanten.”
Grappig
Na zijn winst in The Voice wilde hij eerst zijn eigen identiteit als artiest creëren, met eigen verhalen. Met hulp van Nederlandse, maar ook internationaal gerenommeerde songwriters als onder anderen pianist Jeff Franzel, voormalig begeleider van artiesten als Sinatra en Sammy Davis Jr., lukte dat wonderwel. Over zijn met Henk Pol en Jeroen Engelbert geschreven nummer Strawberry Moon krijgt hij regelmatig de vraag ‘in welk jaar Sinatra dat ook alweer heeft uitgebracht’. “Het mooiste compliment dat je kunt krijgen. Anderzijds denken jonge fans dat ik That’s Life geschreven heb, heel grappig.”
Met zijn veelbekeken TikTok-filmpjes sprak hij een nieuw, jong publiek aan. “De jongere generatie houdt van kwaliteitsmuziek, welke dan ook. Ik zie veel jongeren in de zaal die een week eerder misschien wel bij Imagine Dragons waren. Twee verschillende werelden, maar beide met kwaliteit en dat waarderen ze.”
Na zich met vooral eigen werk te hebben geprofileerd, vond hij de tijd rijp om de grote crooners en hun liedjes te eren. “Die liedjes zijn al honderd jaar goed. Ik breng ze met een jonge geest, maar met respect voor het origineel. Dat slaat aan.”
Het titelnummer Souvenirs – de enige (met René van Mierlo geschreven) nieuwe compositie op de plaat – verwijst naar de muzikale souvenirs die hij in zijn leven ‘verzamelde’. Songs als Everybody Loves Somebody van Dean Martin en Something Stupid, een duet van Sinatra met dochter Nancy, op Souvenirs door Van Aarssen vertolkt met Lala Louise. My Way staat op de plaat, maar ook Can’t Help Falling In Love van Elvis Presley. “Geen doorsnee crooner, maar dat liedje heeft voor mij persoonlijk veel betekend. Bovendien was Elvis daarin wel echt aan het croonen, echt met een warme stem aan het vertellen.”
Stappen
Mede dankzij de bijdrage van Upstream:Music kon hij een grote band inhuren. “Dat betekent ook grotere arrangementen en veel repeteren. Een enorme kostenpost natuurlijk. Los daarvan willen we echt iets goeds neerzetten, meer uitgeven aan marketing en fysiek product. Een tour moet ook gepromoot worden, dat hangt allemaal om dit album heen. Wij proberen stappen te maken, in aantal fans, in luisteraars, in streams, in fysieke verkoop. Als je in de voorverkoop al een paar honderd lp’s afzet, voordat de titel überhaupt bekend is, ben je die stappen inderdaad aan het maken. Ik ben als een kind zo blij dat onze subsidieaanvraag is goedgekeurd, waardoor we onze plannen konden verwezenlijken.”
Iedereen verklaarde hem en zijn team voor gek dat hij met 27 muzikanten de studio inging. “Het duurt voor ons als independent twee, drie jaar voordat je dat terugverdient, dan is zo’n subsidie natuurlijk een enorme hulp. Bij deze muziek past het niet om met een laptopje en een handige producer de studio in te gaan. Met liefde gemaakt, dat is honderd procent wat het is.”
Gestrekt been
Toeren met 27 musici zit er, financieel, niet in. “Dat doe ik met mijn eigen kleine, 8-koppige bigband. Bij één liedje heb ik op het grote scherm elf strijkers in beeld, live in de studio met zeven camera’s gevangen. Als je dat ziet, besef je als publiek wat een enorm kostbare operatie het maken van zo’n album is.”
In juni 2026 leidt de tour naar Duitsland. “Ik heb daar eerder gespeeld, met een pianist en een bassist. Twee uitverkochte shows. Ze hebben daar veel liefde voor deze muziek. Voor ons dus een interessante, grote markt waar we met gestrekt been ingaan.
In Nederland zijn we denk ik zo goed als uitgegroeid. Het zou erg mee moeten zitten om bijvoorbeeld Carré uit te verkopen of om nog groter te gaan, maar ik wil mijn fans hier wel altijd blijven bedienen. We verkopen in de middelgrote zalen gemiddeld 75 procent van de kaarten, dat is een hele nette score.”
.webp)