Parelketting: Benny Sings

Bløf - Liefs Uit Londen
“Nou ja, verborgen parels zijn dit niet echt, maar wel - voor mij en heel wat anderen - absolute parels. Zoals Liefs Uit Londen. Ik woonde aan het einde van mijn tienerjaren in een kraakpand en we luisterden alleen maar naar Chet Baker en illegale techno en de eerste Daft Punk-platen. Bløf paste totaal niet in dat rijtje en toch was deze track onweerstaanbaar voor me, voor ons allemaal. Zó goed, zó mooi. Zodra het op de radio was, werd het door iedereen, dus niet alleen door mij, keihard gezet.”

De Jeugd Van Tegenwoordig  - Watskeburt?!
“Dit nummer kwam uit in 2005 en zat meteen helemaal in mijn straatje. Wij hadden zelf ook een hiphopcollectief, dít vonden we kicken. Alles aan dit nummer is goed. Die tekst, bijna woord voor woord zó vet. En zo muzikaal ook, en dan die clip erbij, plus de interviews die ze gaven, dat ontregelende absurdistische; heerlijk! Ik heb dat altijd heel erg in me gehad, dat ik hou van ontregeling en tegelijk heeft me dat altijd in verwarring gebracht. In het begin van mijn muzikale ontwikkeling ging ik op zoek naar rare dingen, naar het maken ontregelende tracks. Het resoneerde niet. Pas toen ik softere dingen ging doen, vielen de dingen op hun plek. Maar hoe moest ik dat rijmen met ontregeling? Toen ik dáár over nadacht, vond ik dat het ook wel weer klopte bij het idee van punk, dat je probeert tegen de stroom in te zwemmen. En in mijn tijd was het schoppen en in opstand komen al een beetje mainstream geworden. Mainstream wilde ik juist níet zijn. Ik redeneerde als volgt: als ik níet wil meelopen, als ik juist tegendraads wil zijn, dan moet ik dus niet schoppen, maar vriendelijk zijn. En dat kwam goed uit, want dat wás ik al. Ik ben een beetje verlegen, ik ben eigenlijk een heel normaal iemand die zachtaardige muziek maakt - en daardoor dus toch nog een beetje punk.”

Froukje - Ik Wil Dansen
“Froukje kan wat mij betreft zo in de Top 5 van de afgelopen 50 jaar. Wat zij neerzet vind ik groots, het gaat dieper dan alleen die eerste laag, ze kruipt onder je huid, is onplaatsbaar en tegelijk supertoegankelijk. “Ik wil huilen in de regen zonder paraplu”, daarmee schildert ze met een paar woorden zo’n filmisch, klassiek beeld, ik zie dat voor me, maar alle generaties zien dat, denk ik.
Kijk, ik ben al aan de wat oudere kant, ik luister niet meer zo veel naar popmuziek. Wat ik hoor is vooral wat mijn kinderen luisteren, maar als ik dan iets goeds hoor, dan zit ik daar net zo hard in als zij, geniet ik misschien nog wel méér. Hoe kan ik het goed omschrijven? Je hebt goeie muziek, heel veel goeie muziek zelfs, zeker ook van Nederlandse bodem. Maar soms wordt iets béter dan wat het is, méér dan de som der delen, dan noemen we het kunst en dat is wat Froukje maakt.”

Doe Maar - Pa
“Van Doe Maar had ik elk nummer kunnen kiezen, maar ik koos Pa omdat daar geen reggae/ska-achtige ritmes onder zitten, en dan hoor je dat het volstrekte eigene van Doe Maar ook bij zo’n track werkt. Het gaat me niet echt om de tekst, het is meer het móment dat ik het nummer ontdekte. Als ik Pa hoor, ben ik meteen weer een jochie van acht. Dat is een heel bijzonder gevoel. En nee, ik weet niet meer precies waar en wanneer ik het voor het eerst hoorde. Het duurt altijd een tijdje voordat een nummer bij mij naar binnen kruipt, voor het in mij een ziel krijgt.”

Jules de Corte - Als Je Overmorgen Oud Bent
“Op zich ben ik geen Jules de Corte iemand, maar deze track leunt zo ver naar jazz toe, dat hij me pakte. Want ik hou van jazz en heb er veel naar geluisterd. Als Je Overmorgen Oud Bent is een prachtig lied, heel klassiek met echt een hele mooie tekst. Zo’n nummer dat je eindeloos kunt draaien, áls je tenminste nog muziek draait, want als ik heel eerlijk ben, zit ik de laatste tijd in een periode waarin ik nauwelijks meer ‘eigen’ muziek draai, zelfs geen jazz meer. Wat ik nu opzet is ‘toegepaste muziek’; muziek om het hele gezin wat rustiger te maken, bijvoorbeeld. De Kings of Convenience bijvoorbeeld, daar kun je heel goed bij eten.”