Parelketting: Sven Ratzke
5 min leestijd
Welke verborgen parels uit de Nederlandse muziek verdienen de aandacht van nieuwe luisteraars? Die vraag stellen we elke maand aan iemand uit de muziekindustrie. Deze keer: zanger en entertainer Sven Ratzke.
Ramses Shaffy - Laat Me
“Dit nummer is toch echt het My Way van Nederlandse bodem. Ik heb het jarenlang ook zelf gezongen en dan merk je dat het internationaal, ook als je in het Nederlands zingt, wordt ‘verstaan’. Net zoals de Portugese fado internationaal verstaanbaar is; het is het gevoel dat er doorheen klinkt. Als ik het in Duitsland of in New York zing, in het Nederlands dus, dan vertel ik wel waar het over gaat. Want ik vind de boodschap ook mooi. Het past zo goed bij Shaffy, die man die zijn eigen koers voer, een unieke artiest in Nederland. ‘On-Nederlands’ zeggen ze dan, maar wat mij betreft mogen we stellen dat zulke grote sterren gewoon wél Nederlands zijn. Dat we ze hébben, sterren van zulke allure, en dat ze de hele wereld aanspreken.”
Willeke Alberti - Telkens Weer
“Net als Laat Me een iconisch nummer. Ik kende het natuurlijk al uit onze cultuur, maar ik ontdekte pas later dat het zich letterlijk en figuurlijk heeft ‘losgezongen’ uit zijn oorspronkelijke context. Het nummer komt namelijk uit de film van de geweldige filmmaker Frans Weisz, namelijk Rooie Sien, uit 1975. Vind ik bijzonder, dat de oorspronkelijke betekenis van het lied mee is veranderd met de groei die het doormaakte. Destijds was het de arme dochter van de sekswerker uit de film Rooie Sien die het zong, vlak voor ze met haar vader de stad verlaat. Maar toen Willeke het los van de film ging zingen, kreeg het een bredere betekenis en nog steeds verandert de diepte van de tekst mee met de zanger die het zingt. Terwijl soms die eerste laag ook nog doorklinkt. Ik bedoel, stel dat ik het nummer zou zingen en je zit bij mij in de zaal – en je bent oud genoeg om je die film te herinneren. Dan hoor je mij, met mijn gevoel, maar weet je opeens ook weer hoe het met je ging toen je in de bioscoop was en de film zag. Hoe oud je toen was en met wie je was, misschien. Díe herinnering vermengt zich dan met mijn concert en dat verdiept de emotie.”
Frank Boeijen - Zeg Me Dat Het Niet Zo Is
“Als mijn vrienden in Berlijn vragen wie Frank Boeijen is, dan zeg ik: ‘dat is de Herbert Grönemeyer van de Lage Landen’. Hij is al jarenlang een vriend van mij. Een man die de emotie niet schuwt, die geheel eigenzinnig te werk gaat. Die authentiek is. Met dit chanson breekt hij met het meer reguliere popgenre, en dat onderstreept wat mij betreft zijn eigenheid. Dit is ook zo’n nummer dat geen vertaling nodig heeft om de emotie over te brengen.”
Liesbeth List - De Verzoening
“Zo komen we eigenlijk via Frank Boeijen bij Liesbeth List uit. Zij coverde zijn nummer De Verzoening, wat haar opnieuw op de kaart zette als geweldige vertolkster van andermans nummers. Ze zóng al nummers van anderen, maar met dit nummer maakte ze een comeback. Dat is niet iedereen gegeven, dat je je iets echt eígen kunt maken. Ze bracht haar - door Frank Boeijen geproduceerde - versie uit in 1994, toen was Liesbeth begin vijftig. Ze had geen platencontract meer, ze was ze uit de gratie geraakt zoals zoveel vrouwen van die leeftijd. Ze was niet meer ‘in’ een beetje vergeten misschien zelfs. Als vrouw ben je dat in de showbizz veel eerder dan als man – en nog steeds hoor. Ik heb het gevoel dat we wel dóen alsof het beter is, maar ik zie nog steeds hoe hard vrouwen moeten doen alsof ze jonger zijn dan ze zijn. En waarom? Juist als zanger heb je meer te bieden als je ouder bent. Zo ook Liesbeth, die dit nummer met veel meer rijpheid zingt dan een jonger iemand ooit zou kunnen. En het hielp ook hè, dit nummer. Daarna kwam voor haar nog Edith Piaf de musical. De Verzoening heeft haar echt opnieuw in de schijnwerpers gezet. Dat is enerzijds mooi, maar het blijft een feit dat we de neiging hebben niet goed voor onze artiesten te zorgen in Nederland, zeker niet als ze ouder worden. We zouden meer mogen eren, meer hommages mogen brengen.”
Mathilde Santing - Beautiful People
“Je zou kunnen zeggen dat dit nummer niet oorspronkelijk van Nederlandse bodem is, omdat het als eerste werd gezongen door Melanie Safka in 1969. Maar ik wil toch wel een lans breken voor deze eigen interpretatie van Mathilde Santing, één van de beste zangeressen van Nederland. Ik vind de manier waarop zij het zingt namelijk mooier dan het origineel en dat maakt het nummer een beetje van haar. Het is haar stem die alles zo bijzonder maakt. Er zijn op dit moment heel veel zangeressen die een snik in hun stem hebben, maar die geloof ik nooit helemaal. Het klinkt als een truc, ze hebben ook allemaal dezélfde snik. Mathilde niet, die heeft helemaal haar eigen stem en ja, dus ook een eigen snik. Interessant nietwaar, dat vernieuwing niet zit in iets heel ánders doen. Maar juist in zoveel mogelijk eigen zijn. Hoe eigener en authentieker en puurder iemand is, des te unieker en nieuwer het voelt. Mathildes stem maakt van Beautiful People een nieuw nummer. Vergelijk het met Hamlet; dat zou je als regisseur toch ook helemaal zelf interpreteren, en niet zoals een andere club het deed, twintig jaar geleden? Daarom wil ik het ook geen ‘cover’ noemen, dat doet dit proces tekort. Hoe beter het nummer, des te meer werk je moet verrichten om het te veroveren, en áls dat dan lukt, dan is het van jou.”
Bekijk de website van Sven Ratzke